ürkek?

Dönüş ürkektir…

Yağmur yağıyordu. Uzun uzun baktı ıslanan kaldırıma. Tam perdeyi kapatıp içeri gitmek için hazırlandı ki arada bir yanıp sönen sokak lambası ona doğru gelen gölgeyi fark etmesini sağladı. Yavaş ve emin adımlarla ilerliyordu gölge ama ışığın yetersizliğinden bayan mı erkek mi olduğunu anlayamadı bir an için. Evinin bulunduğu bu sokak çok tenhaydı, sadece iş çıkış saatinde evine dönen birkaç kişi kullanırdı burayı birde gece bazen yolunu şaşıran sarhoşlar. Gölge ne sarhoşa benziyordu ne de saat iş çıkış saati değildi. Ürktü biraz. Çocuk onu terk ettiğinden bu yana yalnız yaşıyordu yıllardır. Sonra aklına onu hayalinde gördüğü gün geldi, bunu düşününce biraz daha ürktü çünkü ayrıldıktan sonra yıllar geçmişti ama ikisinin de bir birinden hiç haberi olmamıştı. Hemen duvardaki üçünün olduğu fotoğrafa baktı sokak lambalarının aydınlattığı odada. Fotoğrafa bakmak daha da duygulandırdı onu ve geçmişi, yaşadıkları film şeridi gibi geçti gözlerinin önünden. Her şey bir anda olup bitmişti sanki. Aklına birbirlerini son gördükleri gün geldi ve tabi o tatsız olay… sonra bir an irkildi ve hemen basını çevirip sokağa baktı ama çok geçti. Gölge yoktu artık sadece ıslak kaldırımlar ve hemen sokağın köşesinde kemikleri kemiren bir iki kedi vardı. Bir iki kez daha yokladı göz ucuyla sokağı ama yok! Yolunu kaybeden biridir diye düşündü başını yastığına koyduğunda ve uyudu diğer günün sabahına uyanmak üzere…