4 Eylül 2011 Pazar

kocamandan


Kocamandan Çocuğa…
Bakmayın çocuk olduğuna, kocaman adamlara kendi bildiğinin aslında ne kadar “cahili” olduğunu gösterir bazen. Saygı duyuyorum prensiplerine , duruşuna ve gülümseyişine. Uzun zamandır kendi cennetimde gördüğüm , zaman zaman göz göze geldiğim çocuk… ne yaptın bana ? tüm bildiklerimi gördüklerimi ve hatta yaşadıklarımı nasılda alt üst ediverdin bir anda ! . Biliyorum doğa üstü güçlerin yok seninde benim gibi iki ayağın iki gözün sinirlerin kemiklerin vesaire var ! benden fazla benden eksik değilsin ve sen aslında bu yüzden özelsin… Naz..Senin mayanı neyle yoğurdular bilmiyorum ama yalnızca “bir tutam sevgi” olmadığı kesin ! Sırf bu özelliğine ciltler dolusu kitap yazabilirim çocuk…
Kocamanından bir başlangıç şu iki satır… Sevgiyle kal şimdilik.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder