“Onu haremin bahçesine getirdiler ve yalnız bıraktılar. Etrafına bakındı, sadece güller… Rogatina dağlarının kokusunu hatırladı birden. Kimsecikler yoktu görünürlerde. Kendi kendine bir şarkı söylemeye başladı, danslarıyla kendinden geçerken, yukarıdan onu izleyen Süleyman’ın hızlanan kalp atışlarından ve nefesinden habersizdi.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder